Als iemand overlijdt aan suïcide brengt dit vaak extra complexe gevoelens en vragen met zich mee.  Praten over zelfdoding is helaas nog een taboe. Dat is spijtig want het is doodsoorzaak nummer 1 in de leeftijdsgroep 14-30 jaar.

Suïcide gebeurt altijd onverwacht en naast intens verdriet spelen er vaak ook gevoelens van schuld en soms boosheid. Zeker ook bij vrienden: ‘Wat heb ik over het hoofd gezien’, ‘Waar was ik?’, Waarom wist ik het niet?’ Uiteraard ben je nooit schuldig maar je voelt het wel. En dat mag!

Maar wat moet je als jongere met die vragen? Misschien schaam je je voor je gedachten of denk je dat je de enige bent. Bovendien denkt de omgeving dat het na een paar maanden wel weer gaat. Dit weerhoudt jongeren ervan om over hun verdriet te praten en kan hen mentaal in een isolement plaatsen. Deze jongeren verdienen meer aandacht om hun mentale weerbaarheid te vergroten.

Dit begeleidingstraject met rituelen kan ingezet worden op scholen, in buurthuizen, bij sportclubs en andere plekken waar jongeren samen komen.

De begeleiding wordt altijd op maat en samen met jongeren en contactpersonen gemaakt met eigen elementen en kenmerken. De wereld van de jongeren staat hier centraal.

Het begeleidingstraject wordt in nauw overleg met de opdrachtgever afgestemd, aan de orde komen vragen als: Wat weten de contactpersonen van de organisaties van de doelgroep, wat hebben zij gedaan aan herdenking na het overlijden, wie zijn ankerfiguren.

Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen over iemand in je omgeving neem dan contact op met 113 zelfmoordpreventie.