Suïcide is doodsoorzaak nummer één onder jonge mensen tot 30 jaar. Het bespreekbaar maken van suïcide en de gevolgen voor nabestaanden is nog steeds taboe.

Scholen, sportclubs en jongerenorganisaties staan vaak met lege handen na een suïcide en zijn vaak niet in staat de vriendengroep jongeren van de overledene de juiste begeleiding te bieden. Op het moment van overlijden is er vaak voldoende aandacht maar in de maanden erna ebt de aandacht weg. Dit is de periode waarin juist die vrienden het extra moeilijk kunnen hebben en het belangrijk is om als professional alert te zijn.

Met deze workshop voorzie ik in de behoefte aan een vorm van rouwondersteuning. Deze behoefte wordt door netwerkorganisaties en zorgcoördinatoren ondersteund en gezien als een vernieuwende aanvulling op bestaande praktijken.

De workshop onderscheidt zich door zijn preventieve karakter, aangezien de dienst maanden na het overlijden wordt ingezet om problemen op lange termijn te reduceren.

De workshop wordt altijd afgestemd met de opdrachtgever en op maat gemaakt.